Widchodyły chłopci z naszoho seła

Widchodyły chłopci z naszoho seła,
Usi zaspiwały: "Proszczaj, rodyna!"

Łysze odyn chłopec niszczo ne spiwaw –
Biłeńkym płatoczkom slozy wytyraw.

– Ne żal meni, chłopci, wseji rodyny,
Łysz żal meni, chłopci, żinky Ołeny.

Jak pryjszły do boju, stały u rjady,
Usi zakryczały: "Nazad, worohy!"

A tam staryj batko okopy kopaw
J baczyw zdałeka, jak striłec upaw.

Win sobi ne wiryw, ni swojim oczam:
Pidijszow do ńoho – joho syn łeżaw.

– Czy ty, synku, wbytyj, ranenyj łeżysz,
Czom do mene, synu, ne zahoworysz?

– Ja ne wbytyj, batku, ranenyj łeżu,
Boljat mene rany, mabut, ja pomru.

Pohljanuw liworucz – sanitary jdut,
Ranenych zbyrajut, w łazaret wezut.

Pohljanuw praworucz – zbyw domowynu,
Pochowaw synoczka w czużomu kraju.

Jak pryjszow dodomu, siw koło stoła,
Schyływ hołowońku – biżyt Ołena.

– Oj, batku mij, batku, szczo za nowyna,
Szczo wże tretij roczok Wasylja nema?

Oj, batku mij, batku, szczo za wistka je,
Newże Wasyłeczko u zemli hnyje?

– Oj, donju, ty, donju, niszczo ne roby,
Idy dodomoczku, syna kołyszy.

– Oj ne pidu, batku, syna kołysat,
Ałe pidu, batku, Wasylja szukat.

Oj szczo ż to za witer wije szcze j hude?
Mołoda Ołenka za Wasyłem jde.

Oj batku mij, batku, zbyj domowynu,
Oj szczo ż to za witer wije szcze j szumyt?

Pochowaj mene w czużomu kraju.
Mołodeńka para w mohyli łeżyt.

Skazaw posadyty korcz horichowyj,
Bo tam spoczywaje striłec siczowyj.