A wy, chłopci, poschoditsja

A wy, chłopci, poschoditsja,
Z diwczatamy poljubitsja.

Poljubitsja, pokochajtes,
Razom pisnju zaspiwajte.

Zaspiwajte pro rujinu,
Zakarpatsku Ukrajinu.

Pro zełenu Werchowynu,
De stilky krowy prołyło.

De pohybły naszi brattja
W oboroni Zakarpattja.

De Sicz sławna wojuwała –
Za narid żyttja dała.

Za swij narid, za swobodu,
Za samostijnist narodu.

Tam nad Chustom woron krjacze,
Na czużyni maty płacze.

Maty płacze na czużyni,
Łeżyt dońka w domowyni.

Sestra płacze u newoli,
Łeżat strilci w czystim poli.

Nichto trupiw ne chowaje,
Pochoroniw ne sprawljaje.

Tilky kruky sered noczi
Wybyrajut strilcjam oczi.

Podywitsja, sokoljata,
Czy ne nese riczka tata.

Mami – syna, ditjam – tata,
Konowalcja krow prołljata.

Dity – "Tato!" – złebediły,
Tam u riczku połetiły.

Maty – "Synu!" – szczebetała,
Ta j u riczku mertwa wpała.

Tilky sestra sja ostała,
Szczo nam pisnju opysała.