Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Oj jak kłyknuw pan otaman, a my wsi prybuły:
Ne żurysja, Ukrajino, syny ne zabuły.
Wedy, batku otamane, na woroha w połe –
Zahljadaty smerty w oczy i żyty na woły.
Ukrajino, Ukrajino, my wże za horamy,
Utikaje woroh ljutyj pered bunczukamy.
Sława tobi, otamane, sława Ukrajini,
W tebe słowo, u nas posłuch – i my samostijni.