Czardasz

Powij witre z Werchowyny,
Ta na nenewu chatynu,
Bo może mja zawtra zamordujut
Za moji hrichy.

A w temnyci syri stiny,
Wże ti teszut domowynu,
Hajworonnja czorne-czorne krjacze
Na swiżawyj chrest.

A u horach chłopci czorni
Wyp’jut za moje zdorow’ja,
Wże stajut żowniry w rjad striłeckyj
Hej-hej.

Ty moja kochana ljubko,
Ne tuży, moja hołubko,
Tjażka kulja wdaryt mja pid serce
Za moju ljubow.

Jak powedut mja na muku,
W duszu wdarytsja rozłuka,
Zahraj meni czardasz, staryj majster,
Bo wmyra hucuł.