Oj na hori, na Makiwci, zozułeńka kuje

Oj na hori, na Makiwci, zozułeńka kuje,
B’jutsja strilci na Makiwci, aż sja swit dywuje.

B’jutsja strilci na Makiwci, aż sja swit dywuje,
A mołoda Stepaniwna rany bandażuje.

Bandażuje, zawywaje ti striłecki rany,
Bo to buła towaryszka szcze kraszcza wid mami.

Mołodaja Stepaniwna pryhnuła kałynu,
Schodjat strilci siczowiji z hory na dołynu.

A jak zijszły na dołynu, postawały w ławu.
Szczo prohnały moskałykiw – distały pochwału.

Deń stojały, dwa stojały, na tretij upały.
W tjażkij siczi chłopci-strilci herojamy stały.

Mołodeńki, jak sokoły, Makiwku obnjały
I z sotneju siczowykiw tut na smert stojały.

Hej łetiły czorni kruky ta j czerez Karpaty,
Nam tut, chłopci, na Makiwci wże na smert stojaty.

Oj za cisarja, za wolju, za Wkrajinu myłu,
Wysypały na Makiwci wysoku mohyłu.

Des wesnoju, jak kałyna cwitom naływałas,
Iszło diwcza temnym hajem, slizmy obływałos.

Jszła, z rozłuky załomyła ruczeńky biłeńki:
Wbyti w boju neriwnomu dwa braty ridneńki.

Ne płacz hirko, diwczynońko, myła Ukrajino,
Nawczaj ditej toji sławy, wełyka rodyno!

Hej wertaje żajworonnja, mynaje Karpaty,
I za myłym, za sokołom, płacze stara maty.

Ne płacz, ne płacz, za swobodu sokoljata wpały,
Wony sławu Ukrajini j wolju zdobuwały.

Oj ty, horo Makiwoczko, jaka ty wysoka,
A na tobi, Makiwoczko, mohyła hłyboka.

Oj, Makiwko, Makiwoczko, jaka ty zradływa,
Skilky naszych siczowykiw ty zapropastyła.

Idut, idut pokłonytys synam sławy j woli,
Szczo szukały Ukrajini szcze kraszczoji doli.

Oj na hori, na Makiwci, stojit chrest wysokyj,
Na nim sydyt, sydyt, krjacze oreł syzookyj.