Diwczyno, rybczyno, podaj ruczynu

– Diwczyno, rybczyno, podaj że ruczynu,
Podaj że druhuju, naj pociłuju
Biłuju ruczeńku, ustońka hożi, jak tiji rożi,
Pociłuj w serci bil zaworożyt.

– I ruczku podała b, i pociłuwała b,
Ta nu ż chto czatuje, pociłuj czuje,
Pide obmowońka zaraz łukawa, pide nesława.
Szczo ż by matusja na ce skazała?

– Kochana, spljat ljudy, chto ż słuchaty bude?
Zasnuła j kałyna hen koło młyna.
Szcze sołowejko łysz myłu rozważyt i spaty ljaże,
Win chocz poczuje, to ne rozkaże.

– Dam ruku na chwylju, ta ust ne nachylju,
Bojusja, pohuby, mij ty hołube
Wydnaja riczeńka, myłyj kozacze,
Chto ż syrotyni take probaczyt?

– Ne bijsja, myłeńka, chocz niczka wydneńka,
A misjac chocz swityt, win ne pomityt,
Jasniji zirońky ljahajut spaty, chto ż bude znaty?
Daj że ustońka pociłuwaty!