Dumy

Za kariji oczenjata,
Za czorniji browy
Serce rwałosja, smijałos,
Wyływało mowu,
Wyływało, jak umiło,
Za temniji noczi,
Za wysznewyj sad zełenyj,
Za łasky diwoczi...
Za stepy ta za mohyły,
Szczo na Ukrajini,
Serce mliło, ne chotiło
Spiwat na czużyni...
Ne chotiłos w snihu, w lisi,
Kozacku hromadu
Z buławamy, z bunczuhamy
Zbyrat na poradu...
Nechaj duszi kozackiji
W Ukrajini wytajut –
Tam szyroko, tam weseło
Od kraju do kraju...
Jak ta wolja, szczo mynułas,
Dnipr szyrokyj – more,
Step i step, rewut porohy,
I mohyły – hory, –
Tam rodyłas, harcjuwała
Kozackaja wolja;
Tam szljachtoju, tataramy
Zasiwała połe,
Zasiwała trupom połe,
Poky ne ostyło...
Łjahła spoczyt... A tym czasom
Wyrosła mohyła...

Dumy moji, dumy moji,
Łycho meni z wamy!
Naszczo stały na paperi
Sumnymy rjadamy?..
Czom was witer ne rozwijaw
W stepu, jak pyłynu?
Czom was łycho ne pryspało,
Jak swoju dytynu?..

Żurboju
Ne nakłyczu sobi doli,
Koły tak ne maju.
Nechaj złydni żywut try dni –
Ja jich zachowaju,
Zachowaju zmiju ljutu
Koło swoho sercja,
Szczob worohy ne baczyły,
Jak łycho smijetsja...
Nechaj dumka, jak toj woron,
Łitaje ta krjacze,
A serdeńko sołowejkom
Szczebecze ta płacze
Nyszkom – ljudy ne pobaczat,
To j ne zasmijutsja...
Ne wtyrajte ż moji slozy,
Nechaj sobi lljutsja.
Czuże połe poływajut
Szczodnja i szczonoczi.
Poky, poky... ne zasypljut
Czużym piskom oczi...

Dumy moji, dumy moji,
Łycho meni z wamy!
Naszczo stały na paperi
Sumnymy rjadamy?..
Czom was witer ne rozwijaw
W stepu, jak pyłynu?
Czom was łycho ne pryspało,
Jak swoju dytynu?..