To ne hrim zahrymiw, to ne dzwin zadzweniw

To ne hrim zahrymiw, to ne dzwin zadzweniw,
Ne stolitni duby zatriszczały,–
To łychi worohy na nasz kraj dorohyj,
Mow hołodni wowky, napadały.

I na naszij zemli w swojij chwyli hriznij
Urahanom ważkym prokotyłys,
I w hodynu hriznu dorohuju Witczyznu
U pożari i krowi toptały.

Hej, złodjuho, trjasys, utikaj czymskorisz,
Bo hospodar dodomu wertaje,
A ty, temnaja nicz, prochody czymskorisz,
Ukrajini chaj sonce zasjaje.

De ż ti wirni syny, de podiłys
De ż ti łycari hrizni, zawzjati?!
Czom wony ne stajut, czom wony
Batkiwszczynu swoju ratuwaty?