Widlitaje peczal

Widlitaje peczal, z toboju wid’jiżdżaje
Na wahonnomu skli moje im’ja.
Napyszy i zabud – chto-nebud proczytaje,
Powernuty tebe ne znaju jak.

Pryspiw:
Za tumanamy j doszczamy załyszyłos wse,
Tełefon mowczyt nimyj,
A po wułycjach bezljudnych wikon karusel,
Sered nych błukajemo ne my.

Zaczekaj, podywys – łyszyłas szcze chwyłyna,
Szczob rozirwani rozwijaty kwytky.
Chaj tobi nawzdohin daremni mriji łynut,
Oblitajut słowa, mow peljustky.

Pryspiw

U powitri dzwenyt sribljasta pawutynka,
Kożna myt – to łunoju sercja stuk.
Obpikaje szczoku neprochana slozynka,
Wyruszaje pojizd twij u pitmu.

Pryspiw (2)