Ruch

Jde okeanom korabel, a na ńomu bał.
Witer strasznyj zduje parusa, zbudyt hrozu, zirwe szturwał.
Wody bezsonni i dna nema, społoch na wohoń.
Prirwa wyruje, mow worożba, a u morjakiw piratska dusza.
Chwyli wyrujut, strybajut wwerch, myjut pałubu.
I na bortu żodnoji duszi, zibrani w trjum, podiljajut żurbu.
A des za bortom pidwodnyj swit, czuty hołosy.
Kryszytsja w wodu swjatkowe skło, des zachowałys hihantski kyty.
Hałas znajde ruch, postawyt tanec duch.

Pryspiw:
Cej bezpererwnyj ruch ne znajde swij spokij,
Widnime słuch, bezsonnych noczej
Cej bezpererwnyj ruch skoroczuje prostir,
Zmitaje puch, obwysłych stychij.

Bezlicz zirok dohorajut des, wpawszy z wysoty.
Mrijamy wsi na swjatij zemli, jak podołat okeanski chrebty.
Prapor swobody na parusach wyduwaje bil,
Strach za usich, chto na pałubi bezwisty znyk i zostatys ne zmih.
Żołob kłycze wnyz, w okeanskyj bryz.

Pryspiw