Nareczena na nicz

Chiba u tomu wsja wyna, szczo ty nadweczir wże p’jana?
A tut nema prowyny, bo huljaje Ukrajina.
Korotkyj deń, taka dowha nicz...
Spłetinnja tił... ta analiz na WIŁ...

Do tebe zawitaje dywnyj son,
Hostyń-hostyń za swjatkowym stołom.
Po tebe zajide czerwona kareta...
Zdymiła w ruci doroha syhareta...
Zahuljajut witry, rozputni ta hriszni,
Czytatymut zp’janu twoji bili wirszi.
Mowczyt tełefon nenacze pomer,
W cju nicz win jedynyj u tebe partner.

A chtos stojit za połem, prokłynaje swoju dolju...
Mowczyt czyjas zozulja – wsi ti roky promajnuły.
A za wiknom hukajut chłopci,
Czekajut z chaty, szczob z toboju perespaty.

Do tebe zajdut neznajomi ljudy,
Nap’jutsja wody iz brudnoji posudy.
Posydjat na ławi, zihrajut u szachy,
Znimut z twoho tiła stareńkiji łachy...
Szokoład na stoli, a na dwori switanok
Zbyraje w obijmy swojich połonjanok.
Nadwori łukawo wsmichnetsja hadałka...
Sohodni końjak, zawtra wże minerałka...