Zi mnoju

Ja tebe namaljuwaw na swojemu wikni.
Szczonoczi ciłuju twoji usta wwi sni.
A na ranok, koły ustała zorja,
Ja pomiczaju szczo tebe wże nema...

Pryspiw:
Zi mnoju. Takoju sumnoju, takoju slipoju...
Pohljań, na nebi wse czysto. Zirky ja zw’jazaw u sribljaste namysto.
Dlja tebe zlitaw ja na nebo, wernuwsja ja zwidty, prynis tobi kwity.
Ta tebe wże nemaje, i kwity ziw’jały, wsi kwity ziw’jały.

Pryjszow czas zbyraty wse nasze kaminnja.
Kazały ż bo ljudy – tobi ja ne riwnja.
I hroszi na swiczku, i oczi dodołu.
Ja prokydajus ta ty ne zi mnoju...

Pryspiw

Rosa w pawutynku zibrałasja kożna,
I prawdu ż kazały, szczo ty ne serjozna.
Kazały szczo ce łysz buwaje w kino.
Tebe ja ciłuju kriz trisnute skło.

Pryspiw:
Zi mnoju. Takoju sumnoju, takoju slipoju...
Pohljań, na nebi wse czysto zirky ja zw’jazaw u sribljaste namysto.
Spiwaj, spiwaj, spiwaj! Ta struny porwałys, a zirky rozpałys.
Teper ja bez tebe, bez tebe ljahaju i sam zasynaju.
Ja sam zasynaju.

Zi mnoju. Takoju sumnoju, takoju slipoju...
Pohljań, na nebi wse czysto zirky ja zw’jazaw u sribljaste namysto.
Z toboju, takoju sumnoju, takoju slipoju, takoju hirkoju.
Hirkoju wodoju wypytu mnoju, do dna wypytu mnoju.
Do dna wypytu mnoju...