Obijmy mene

Obijmy, koły pohano z usich storin,
Obijmy, szcze rano, ce szcze ne finisz naszoji chistori,
I pusto na stoli, tilky tysza i twoje foto,
Obijmy mene, ce ważływisze, niż banknoty.

Mowczyt sotowyj, czaj z berhamotom twij chołone,
Obijmy mene, ja prynesu tobi Sonce w dołonjach,
Slipljat promeni, twoji obijmy ni na szczo ne prominjaw,
Tam, de pałajut zirky – tam ne pracjuje rouminh.

Obijmy, koły ne znajesz de wychid,
I wdoma tycho, i ważko dychaty, wże ne do smichu tobi,
Nechaj use wże kupłeno, za wse propłaczeno,
Ty prosto obijmy – i zrozumij – ne wse szcze wtraczeno, ej!

Pryspiw:
Obijmy mene...

Obijmy mene, koły bilsze ne strymaty sliz,
Obijmy, koły tak temno i chołodno skriz,
Padajesz wnyz, i beton z zalizom duszyt,
Obijmy, koły tobi zlist z’jidaje duszu.

Obijmy, koły zabrakne sliw, koły nawkoło snih,
I ty nijak ne widczujesz wesny,
Obijmy, koły ne baczysz sniw, moje tepło wizmy,
Bo my szcze zustrinemos – swit tisnyj.

Obijmy, koły tak choczesz kryczaty wid bolju,
Warto poczaty, i żyttja wybywaje z koliji,
I wstaty z kolin wże ne wystaczaje syły,
Obijmy mene, i pryhadaj, de twoji kryła.

Pryspiw

Koły ne wirysz, szczo wse bude dobre,
Koły na liżku łysze odna kowdra,
Koły choczetsja lizty na stiny,
Zamist obijmiw tilky postriły w spynu postijno.

I serce b’jetsja tak sylno,
Choczetsja wtikty tudy, de ne tjahne mobilnyj,
Wsi poczuttja twoji kupljajut optom,
Kudy podiłys jiji konwersy stoptani?!

Pryspiw