Osiń

Ne pospiszajuczy, łystja zlitajuczy
Tycho ljahaje pid nohy moji...
Ja zasynajuczy, ne zabuwaju, szczo
U mene je ciłyj swit i w ńomu des ty...
Osiń twoja... nabyrajuczy obertiw,
Dychaje chołodom w huby moji,
Ja u dołoni harjaczi zahornutyj,
Fruktowyj p’ju czaj i spiwaju tobi...

Jakby zawtra osiń ne nastała...

Meni bude mało...
Zawżdy bude mało...
Tebe bude mało...
Mało meni...

Tumany rankowi, nad mistom szcze sonnym,
Ty jakos kazała, szczo ljubysz joho takym...
Wid tebe do mene dzwinok tełefonnyj,
Pożowkła trawa i zadumanyj dym...
Osiń twoja... nabyrajuczy obertiw,
Dychaje chołodom w huby moji,
Ja u dołoni harjaczi zahornutyj,
Fruktowyj p’ju czaj i spiwaju tobi...

Taka jak ty... swiża i ridna osiń,
I ja prytyskaju do sebe tiło twoje...
Ty prosysz sebe ljubyty... tak niżno prosysz...
Tikajut ostanni rejsy w misto moje...