Ty mojim janhołom stań

Nechaj ne wirjat nam wsi ti,
Chto ne ljubyw, chto sebe ne zdoław
I szczastja krysztal rozbyw
Ne maje znaczeń smak mynułych pomyłok,
Sobi poobicjaw – do tebe zrobyty...

Pryspiw:
Nechaj na nebi wsi
Łysze pozazdrjat nam,
Ja tebe ne widdam nikomu
Na cij zemli!
Ce, szczo cwite nawkoło,
Wse łysze tobi!
Wse te, szczo maju ja,
Niczoho ne pożaliw...
Ty mojim janhołom stań!
Zbereży mene wid mene
I kryłom swojim zakryj
Wid toho, szczo hubyt ljubow,
Szczo otrujuje krow!
Moju duszu łysz ty zihrij!

Odnym łysz pohljadom darujesz ty żyttja,
Łikujesz wid żurby, rozpaljujesz poczuttja.
Sołodkyj podych skazanych toboju fraz,
Wpewnenist moja, szczo bude wse harazd!

Pryspiw

Ty mojim janhołom stań!
Zbereży mene wid mene
I kryłom swojim zakryj
Wid toho, szczo hubyt ljubow,
Szczo otrujuje krow!
Moju duszu łysz ty zihrij!
Ty mojim janhołom stań...