Większa czcionka | Mniejsza czcionka
I.
Wkotre wże wona nehliże
Wid jiji czar szczos boh bereże
Ałe koły wsote nazwut krasuneju
Choczesz – ne choczesz, pustysz sljuni
Oce, blin, piar. Oce tak hłamur
Szczo z cijej nahody skaże mister Sznur?
Rumun Pidwodjaru skazaw koczeharu:
Wse teper, blin, bude po-piaru
Nakruty łocha, zawdaj jomu ruch
Potim z’jiż wse, jak Winni-Puch
Ja-na, ty-na, piar-na – syła
Majmuna weriszwiła...
II.
Barter, czarter, z korablja
Nu ni fiha sobi wychodżu ja
Chmurju nadbrowniji duhy
Zaraz ja zroblju wam wsim buhy-wuhy
Szczo ty czuw pro biłu zahrozu
Abo pro jakus inszu botwu
Wsi na nafti, ja – na morozi
Rep na Charkiw, hłamur na Moskwu
Wypyw koktejlja, siw u zasadi
Djadi – szo toti, a toti – szo djadi
U siczni szczos zabahato zasmahłych
Hubyszczi po tyszczi, zuby – smarahdy
Wsi swoji, wse swojim
Choczesz nadali buty mołodym?
Kosy pid araba, byj sebe w hrud
Sebja pokaży, bałamut эtu mut
III.
Zirou-chirou, piarytsja pałowa
Z nulja do korolja, z niczoho w Puhaczowu
Z seła – u kutjur’je, z kiczi na nyczku
Zatykaj nis – maj taku zwyczku
Wsi u protyhazach, os win, złam
Nema koho piaryty, takyj mij płan
Tycho, ..., pomowczy, twoju...
Эtu ydejku nado prodat
Wsi jichni słowa – prosto spam
Dumaj hołowoju, dumaj sam!