Oj tam hora kremenystaja

Oj tam hora kremenystaja,
Tam swekrucha norowystaja.

Wona tobi norowy pokaże,
Wona tobi prawdońky ne skaże.

Kudy pidesz, slidy peremire,
Zabożysja, wona ne powire.

Jisty choczesz, aż serdeńko w’jane,
Wozmesz szmatok, a swekrucha hljane:

– Ty szcze, donju, u nas ne robyła,
A to chliba uże odłomyła.

Oj jakby te ta matinka znała,
Wona b meni weczerjat prysłała.

Chocz misjacem, chocz zirnyceju,
Chocz bratikom, chocz sestryceju.