Diwka Hałoczka w poli chodyła

Diwka Hałoczka w poli chodyła.

Pryspiw:
Swjatyj weczir!

Wona chodyła, Boha prosyła:
– Urody, zemłe, żyto, pszenycju.
Żyto, pszenycju, wsjaku pasznycju.
Szczob u poli jadrom, a w domi dobrom.
Szczob iz kołoska – żyta dwa miszka.
Ta szczob iz zerna spekty pyroha.
Diwka Hałoczka w sadu chodyła.
Wona chodyła, Boha prosyła:
– Oj ty, zełen sad, wrody wynohrad.
Krasnyj wynohrad treba pozbyrat.
Treba pozbyrat, wyno hotuwat.
Urody, sade, ta szcze j horiszky.
Zołoti horiszky – ditoczkam na wtiszky.
Wrodit połunyci dlja brata j sestryci.
Buwaj zdorowa, diwko Hałoczko.
Ne sama z soboju – z otcem, z neńkoju.
Swjateje Rizdwo radist prynesło.
Starym i małym szcze j nam mołodym.

("Szczasływyj Nowyj rik, myr i radist wam nawik,
Hospodarju coho domu, chto żywe u ńomu!" – promowljajuczy).