A w poli, w poli konyczok hraje

A w poli, w poli konyczok hraje.

Pryspiw:
Oj daj, Boże.

Nichto do konja ne prystupytsja.
Tilky prystupyt ta j knjaz mołodyj.
Konyka bere, do dworu wede.
Koło dworyku kam’jana hora.
Tam knjaz mołodyj konyka sidła.
Konyka sidła, na horu stupa.
Na horu stupa, na put wyjizdża.
Pered nym z’jawyws wysokyj terem.
W terem zajizdża, uhoru strilja.
Wyweły jomu dobroho konja.
Win konja ne wzjaw i dali striljaw.
Wynesły jomu mirku zołota.
Zołota ne wzjaw, ne podywywsja.
Wyweły jomu ta koroliwnu.
Na koroliwnu win podywywsja.
Win podywywsja, nyzko wkłonywsja.
Szcze j szapoczku znjaw, za ruczeńku wzjaw:
"Oj skaży meni ty, koroliwna,
Czy budesz meni wirnoj żenoju,
Wirnoju żenoj, materi słuhoj?"
Na comu słowi budte zdorowi.

("Z Nowym rokom, dobri ljudy, j chaj wam szczastja zawżdy bude!" – promowljajuczy).