W czystim poli kraj dorohy

W czystim poli kraj dorohy
Tam Iwanko płuhom ore.
Połe ore, zasiwaje.
Zasiwaje szcze j skorodyt.
Szcze j skorodyt, Boha prosyt:
– Wrody, Boże, huste żyto,
Huste żyto, zołote stebło,
Zołote stebło, sribnyj kołos.
Jak wrodyło huste żyto,
Zołote stebło, sribnyj kołos,
Staw Iwanko dumat, hadat,
Jak te żyto w poli prybrat.
Zibraw żenciw, sto mołodciw,
Sto mołodciw, dobrych ljudciw.
W poli kipok bilsz jak zirok.
Zrobyw stożok, wysokyj werszok.
Na tim stożku woron sydyt.
Woron sydyt, u dal hljadyt.
Staw Iwanko dumat, hadat,
Jak worona z polja zihnat.
Łuk naprawlja, whoru strilja.
Staw toj woron ta j promowljat:
– Oj Iwanku, ne treba striljat,
Stanu tobi ja w pryhodi.
Bude ity driben doszczyk,
Nakryju ja tebe kryłom.

("Dobryj weczir!" – promowljajuczy).