Perechrestja rozłuk

Biła zyma litaje nad switom,
Snih, nacze sum, hłybokyj,
Chołodnyj i hostryj, jak brytwa, witer,
Hołyt moji prymorożeni szczoky.

Pryspiw:
Tak meni sudyłos wreszti-reszt,
Wiryt w ljubow, cinuwaty i druziw, i wolju.
Perechrestja dorih – ce toj chrest,
Na jakomu ja sam rozip’jaw swoju dolju...
Perechrestja rozłuk – ce toj chrest,
Na jakomu ja sam rozip’jaw swoju dolju...

Biła zyma to hołosyt, to stohne,
Hraje na skrypkach zasniżene skerco,
Chołodnyj i hostryj, jak brytwa, pohljad
Riże moje zastudżene serce.

Pryspiw

Złypajutsja oczi wid biłoji wtomy,
Cwitut na szybkach zamorożeni kwity...
Tepłyj i switłyj, jak sonce, spomyn
W duszu moju powertaje lito.

Pryspiw

Perechrestja dorih – ce toj chrest,
Na jakomu ja sam rozip’jaw swoju dolju...