Meni nabrydło

Meni nabrydło, tak nabrydło
Ozyratys nazad.
Meni nabrydło prysłuchatys
I bojatys pitmy.
Ne choczu czuty ni wid koho
Ni powczań, ni porad,
Czekaty chołodu wid lita
I tepła wid zymy...

Pryspiw:
To nicz, to deń,
To kryk, to płacz, to smich.
Ja żyty dlja sebe chotiw,
A żywu dlja wsich!..
To doszcz, to snih,
To kryk, to płacz, to spiw.
Szczo chotiw – ne zumiw,
A zumiw te, czoho ne chotiw!..

Ta wse myne: peczal i radist,
I sława myne...
Myne use, czym ja żywu
I tak pyszajus teper...
Koły ż pro mene ne howorjat
Hydke i brudne,
To ce odne łysz oznaczaje –
Szczo ja wże wmer!

Pryspiw

Ta ja szcze wirju, ja tak wirju
W dobrotu i ljubow,
Ja tak czekaju peremin
I tepłych sonjacznych dniw...
Koły b u mene buw szans
I ja b poczaw żyttja znow,
To wse odno niczoho w ńomu
Ja, mabut, ne zminyw...

To nicz, to deń,
To kryk, to płacz, to smich.
Ja żyty dlja sebe chotiw,
A żywu dlja wsich!..
To doszcz, to snih,
To kryk, to płacz, to spiw.
Szczo chotiw – ne zumiw,
A chotiw, tak bahato chotiw!..

Szczo chotiw – ne zumiw,
A zumiw te, czoho ne chotiw!..
Szczo chotiw – ne zumiw,
A chotiw, tak bahato chotiw!..