Widwertist

Pociłunky łoskoczut huby,
Wid rozłuky sywije krow,
Ja znajdu, ałe znow zahublju,
Zahubywszy, szukaju znow.

Ja likuju w duszi zastudu
I wykaczuju pereljak...
Pryhadaju – i znow zabudu –
Ne zminyty coho nijak...

Pryspiw:
Pobażaju sobi udaczi,
Kełych doli dop’ju do dna,
Jakszczo osiń doszczem zapłacze –
Zasmijetsja doszczem wesna!

Ja rozchrystanyj, ja upertyj,
Ne dowedenyj do puttja,
Ja – i kat, i wodnoczas – żertwa,
I pidsudnyj ja, i suddja.
Wirju w te, szczo ostannja osiń
Podaruje szczasływi dni.
Chtos składaje w panczochu hroszi,
Ja ż składaju w duszi pisni.

Pryspiw

Ja szcze j dosi błukaju switom,
Do zymy uże pidijszow...
Jakszczo budut mene sudyty,
To łysze za moju ljubow.
Połamaju zalizni hraty,
I do tebe wernusja znow,
Jakszczo budut mene proszczaty,
To łysze za moju ljubow.

Pryspiw (2)

Jakszczo osiń doszczem zapłacze –
Zasmijetsja doszczem wesna!