Monołoh futbolista

Ja hraju u futboła z najperszych dniw,
Chaj ne breszut, szczo ja w zooparku ris,
Nas buło w batka troje syniw:
Dwa rozumnych, odyn futbolist.

I tilky ja baczu, os, m’jacz, os trawa,
Nacze byk nastawljaju rohy,
Nawiszczo, skażit, meni hołowa,
Koły je u mene nohy?..

Ja prus do worit, nacze tank, naprołom,
Ja inszych szljachiw ne znaju,
Chaj sprobuje kryknuty chtos: "Kostołom!",
Ja toczno joho połamaju.

Na mene daremno ne tratte słowa,
Bo ja futbolist wid Boha,
Nawiszczo, skażit, meni hołowa,
Koły je u mene nohy?..

Chocz stij, chocz padaj, chocz smijsja, chocz płacz,
Ja w komandi perszyj po prawu,
Trybuny kryczat: "Mazyło! Partacz!"
Ach, jak ljublju ja sławu!

A wczora mene na rukach ponesły,
Tomu ja sohodni kaczaju prawa,
Ja wczora zabyw aż czotyry hoły,
Rachunok u matczi – 2:2.