Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Można żestom, a można słowom
Pojasnyty, szczo ty chotiw,
Je u nas w Ukrajini owocz
Dlja nebażanych żenychiw.
Newybahływyj skromnyj owocz
Na horodach usich roste,
Ja pro ńoho zawodżu mowu,
Szczob pidkresłyty same ce!
Pryspiw:
Pro ce, pro ce
Kożen dobre znaje:
Harbuz roste,
A chwostyk usychaje. (wes kupłet – 2)
Szcze moji ne wtomyłys oczi
I neduh mene ne pidkosyw,
Szcze ja możu i szcze ja choczu,
Szcze u mene dostatńo sył!
Ta łeżyt na mojich ramenach
Łit mynułych nełehkyj hruz,
I żywit staw, czomus, u mene
Jak wełykyj takyj harbuz.
Pryspiw
Nu, zwyczajno ż ne wypadkowo
Na horodach usich roste
Newybahływyj skromnyj owocz –
Pam’jatajmo, chłopci pro ce...
Pro ce kożen dobre znaje:
Harbuz roste, a chwostyk usychaje...
Żart pro kochannja
Rano czy pizno
Zapowit wczytelja
Żyttja – nacze son
Czorni kruky
Pro ce...
Zlitaje w nebo deń
Slipyj
Monołoh futbolista
Staryj witrjak
Zazdrist
Nawpaky
Metamorfozy
Szou-biznes
Dim dlja duszi
Wicz-na-wicz z soboju
Ironicznyj romans
Wikna
Popił
Piwdenno-Zachidna zaliznycja
Stoju na dorozi
Płacze diwczyna
Oj czyje ż to połe
Rozljuby mene
Ostannja kraplja doszczu
Szcze raz pro ljubow
P’jatdesjata zupynka
Poriwnjannja
Hroszi
Ja – sohodni doszcz