Dorohij matusi

Jakyj sohodni deń? Sohodni swjato mamy!
Cej deń zawżdy swjatyj, koły b win ne pryjszow.
Dlja tebe, doroha, stelju steżky pisnjamy,
Tobi daruju ja i niżnist, i ljubow,
Ja djakuju tobi, ridneseńka matusju,
Za łasku i powczalniji słowa.
I, szczob b tam ne buło, do tebe ja hornusja,
Szczob ty zawżdy szczasływoju buła.

Ta ne zawżdy żyttja kwitkamy usteljałos
I padała ne raz pid tjaharem żurby,
Ternystym szljachom jszła ta hordo pidnimałas,
Wczyła wse dołat, szczob unykat bidy.
Czomu w twojich oczach z’jawyłasja sloza?
Skaży, czy ne moja u tim wyna?..
Ty tilky ne sumuj, dlja mene ty odna,
Probacz za wse, matusju doroha.

Łetyt nestrymno czas i my uże ne dity,
Ta, jak todi, ja znow do matinky hornus.
Ja zbereżu twoji swjaszczenni zapowity,
I de b ja ne buła do tebe powernus.
W majbutnje ja idu barwystymy steżkamy
U poszukach use nowych idej.
I łyne do nebes mołytwa szczyra mamy
Z prochannjam doli dlja swojich ditej... (2)