Moji dumy

Wy ne płaczte, moji dumy,
Znowu nadi mnoju.
Ne tulitsja do hnizdeczka,
Jak bezkryłyj ptach.
Ne zbyrajtes koło sercja
Czornoju żurboju,
Bo rozwiju was po switu
Na semy witrach.

Narodyłys wy newynni
Z szczastja i nadiji,
A płekałys u ljubowi,
Łasci i snach.
Wyrostały, rozkwitały,
Mow u kazci-mriji,
A teper slozamy lljetes
Po mojich ustach.

Moji dumy, moji mriji,
Jak że was pryspaty?
Wy ziw’jali, wy bezsyłli,
Ałe szcze żywi.
A żywoho sercja i w mohyli
Ne schowaty,
Toż litajte, moji dumy,
Kraszcze po zemli!