Riczeńka mała

Swit zełenyj neozoryj
Ważko obijnjat –
Obijmu ja niżnym zorom
Połe j sinożat.
Pidnesu do wust wołohe
Sonjaczne cebro...
Je w odnoho zmałku Wołha,
W inszoho Dnipro.

Pryspiw:
A u mene, a u mene
W’junycja mała,
Szczo z kołysky moje serce
U połon wzjała.
Ce ż wona, jak żyłka b’jetsja.
Kraj moho seła.
Z hołuboho skła
Riczeńka mała.

Tam na berezi topolja
Łystom szełestyt.
To moja benteżna dolja
Łyne u błakyt.
Tam trawa szumyt u rudci
Pro żyttja zemne.
Oczeret zahraw na dudci,
Oczaruwaw mene.

Pryspiw

Tam prekrasni w słowi j dili
Szczyri zemljaky.
I ne zwabljat mene chwyli
Inszoji riky.
Chaj ne hasne, dobri ljudy,
Istyna stara:
Bez małych riczok ne bude
Wołhy i Dnipra.

Pryspiw