Pryjiżdżajte czastisze dodomu

Szcze ne wydno topol nad sadamy,
Szcze nema ni obijmiw, ni sliz.
Widczuwaju ja zustricz z batkamy,
Pid minornyj perespiw kolis.
Pryjiżdżajte czastisze dodomu,
Szczob ne muczyła sowist potomu.
I batky chaj zradijut oboje!
Pryjiżdżajte czastisze dodomu!
Pryjiżdżajte! Pryjiżdżajte!
Pryjiżdżajte czastisze dodomu!

Oczi jichni, ljubow ta błahannja –
Ce je smutok horyt z pid powik.
Kożna zustricz nemowby ostannja,
A rozłuka nenacze nawik.
Pryjiżdżajte czastisze dodomu!
Ni hroszej ne prywozte, ni sławy.
Budte z ridnymy zawżdy łaskawi.
Pryjiżdżajte czastisze do domu!
Pryjiżdżajte! Pryjiżdżajte!
Pryjiżdżajte czastisze dodomu!

Bil utraty sumlinnja nam pałyt.
Wse żyttja jich swjatynja dlja nas,
Bo batky perechodjat u pam’jat,
Ne łyszajut do smerti wże nas.
Pryjiżdżajte czastisze dodomu!
Bo ne wiczni ni batko, ni maty...
Zawtra możete jich ne zastaty...
Pryjiżdżajte czastisze dodomu!
Pryjiżdżajte! Pryjiżdżajte!
Pryjiżdżajte czastisze dodomu!
Pryjiżdżajte! Pryjiżdżajte!
Pryjiżdżajte czastisze dodomu!