Krasywa żinka nezamiżnja

Wona prokynetsja do ranku,
Czy może zowsim ne zasne.
Prywitne sonce kriz firanku
W jiji obłyczczja zazyrne
Nechytri wraniszni turboty,
I kawa czorna ta hirka.
I mow na kryłach na robotu
Łetyt sturbowana taka.

Pryspiw:
Krasywa żinka nezamiżnja
Stojit, zadumawszys w metro.
W jiji oczach peczal torisznja,
A na wustach żurby dobro.
Krasywa żinka nezamiżnja
Oczej do Was ne pidijma.
Wona szcze może buty niżna,
Ałe w duszi jiji zyma.

Czy dolja tak pożartuwała?
Czy szczos ne skłałos u żytti?
Do neji swatałys czymało
Ta wse ne ti, ta wse ne ti.
I wże szepoczutsja susidy
Z nedobrym wyrazom obłycz,
Szczo w inszych wże dorosli dity,
A cja huljaje deń ta nicz.

Pryspiw

A j by prosto posmichnutys,
Żurboju kynuwszy do nih,
I nespodiwano prosnutys
W obijmach niżnych i micnych.
I na robotu ne łetity,
A wyjty z nym, kochanym, udwoch.
I chaj sobi płetut susidy –
Suddja jim Boh, suddja jim Boh.

Pryspiw

Krasywa żinka nezamiżnja...