Kazały dobri ljudy

Ja pryjszła, ja zdałas w twij p’jankyj połon,
Szczastja med ja pyła iz twojich dołoń.
Daruwaw kożnu nicz ty meni kochannja,
Wiryt chtos, abo ni, ałe ż tak buło.

Ja taka, ja taka, chto ljubyw – toj znaje,
Szczo bida ne żywe tam, de je ljubow.
Chaj dusza u slozach, ałe ja spiwaju,
A ljubow nazawżdy tajemnycja dwoch.

Pryspiw:
Kazały dobri ljudy, kazały ta j ne raz,
Szczo nam udwoch dobra ne bude, ałe wse harazd.
Kazały dobri ljudy, kazały ta j ne raz,
Szczo szczastja nam udwoch ne bude, ałe wse harazd. (wes kupłet – 2)

Chaj na schid witer znow zranku powerne,
Ałe ty ne zabud jak ljubyw mene.
Howorjat, szczo chotjat, a meni bajduże,
Hrim bidy, jak zawżdy, dim nasz obmyne.

Ja taka, ja taka, chto ljubyw – toj znaje,
Szczo bida ne żywe tam, de je ljubow.
Chaj dusza u slozach, ałe ja spiwaju,
A ljubow nazawżdy tajemnycja dwoch.

Pryspiw (2)

Kazały dobri ljudy, kazały ta j ne raz...
Ałe wse harazd... ałe wse harazd!