Kołehy

W powsjakdennij kłopotneczi, u żytejskij sujeti
Choczu ja słowa skazaty chocz prosti, ne pusti
Pro ljudej w żytti mojemu, na szljachach joho składnych,
Z kym służu ja, z kym pracjuju,
Po roboti kontaktuju –
Pro kołeh i kołeżanok, spiwrobitnykiw mojich!
My szczoranku na robotu spiszymo i w doszcz, i w snih,
Dechto piszky, chtos – u taczci, nu, a bilszist – w dawkotni!
I jak, czasom, ne wstyhaju, ja kołezi podzwonju –
Bo zawżdy win dopomoże,
Zawżdy zrobyt wse, szczo zmoże,
Bo nikoły i ni w czomu ne pidsune wam swynju.
Was ljublju, moji kołehy,
Nacze druziw bojowych,
I w stroju chto, i połehłych,
I starych, i mołodych...
Komandyriw i pidłehłych, howirkych i mowczaznych...
Ta szcze tych, chto szczyro drużyt,
Ne wysłużujuczys służyt,
Ja ljublju was, druzi, duże,
Was ljublju, kołehy, wsich!

My prowodym na roboti majże piwswoho żyttja,
Toż, kołehy, wy u kursi wsich podij moho buttja,
Bilsze toho, brały uczast wy u nych ne raz, ne dwa –
Imenyny i chrestyny,
I wesiłlja, j rokowyny,
I łehki, j ważki chwyłyny ne obchodjatsja bez was!
My umijem pracjuwaty, my umijem swjatkuwat,
Toż, kołehy, pownu czarku choczu ja za was pidnjat,
I za tebe, mij naczalnyk, chocz, buwaje, ty j burczysz!
Bo naczalnyk – też ljudyna,
Też otrymuje po spyni,
Bo nad nym je też naczalnyk, szczo takoż pidłehłyj czyjs.
Was ljublju, moji kołehy,
Nacze druziw bojowych,
I w stroju chto, i połehłych,
I wesełych, i sumnych...
I nechytrych, i chytreńkych, i spokijnych, i szwydkych...
Ta szcze tych, chto wirno drużyt,
Ne prysłużujuczys służyt,
Ja ljublju was, druzi, duże,
Was ljublju, kołehy, wsich!

Was ljublju, moji kołehy,
Nacze druziw bojowych,
I w stroju chto, i połehłych,
I dałekych, i błyzkych!
I chocz inkoły miż namy szczos buwa i nawkosy –
Ta kołehy my, i otże
Wse miż nas władnaty zmożem,
I za ce, moji neschożi,
Ja ljublju was duże wsich!