Hołosy dytynstwa

Tam, de w serci ljubow i żalist,
De w duszi u nas – neba syń,
Tam zwuczat, nazawżdy zostawszys,
Iz dytynstwa lit hołosy.

Hołosy didusja j babusi,
Druziw wułycznych i szkilnych,
Hołos batkiwskyj i matusyn,
Hołosy ljudej dorohych...

Hołos lisu, riky i stepu,
I bahato szcze hołosiw!..
Hołosy moji, wasz chocz szepit
Ja tak dowho czut szcze b chotiw!

I zowut hołosy w tu dałecz,
W nezworotniji ti lita,
Koły tak uwi sni litałos,
Jak potomu wże – ne litaw!..

Boże prawyj! daj naszym ditjam
Tak dytynity, szczob kołys
Hołosamy dytynstwa myti
My w jich pam’jati ożyły...

Tam, de w serci ljubow i żalist,
De w duszi u nas – neba syń,
Tam zwuczat, nazawżdy zostawszys
Iz dytynstwa lit hołosy.