Ja powertajus

Jak dyki koni mczat u dal moji lita,
Roztratyw stilky u żytti duszi j ljubowi.
A des żywe sobi moja zemlja swjata
W rankowij tyszi hołubij, w sni weczorowim.
Tam szczowesny cwitut żasmyny i buzky,
Tam ciłe lito w nebi żajwir ne zmowkaje.
Tam ożywajut wsi babusyni kazky.
Tam je use, mene łysz tam ne maje.

Pryspiw:
Ja powertajus, powertajus, powertajus,
Pered porohom ridnym kapeljuch znimu
I na Rizdwo ja pered Hospodom pokajus,
I na Wełykdeń ridnu matir obnimu.

Ja szcze chotiw-by staty z hrisznoho swjatym
I powernutysja nawik do hiłky rodu.
Ałe czużi mene wże zwabyły swity
I ne z batkiwskoji krynyci p’ju ja wodu.
Ta tilky dzwony Wełykodni wdarjat raz,
Czy koljadu poczuju za wiknom znajomu, –
Dusza, mow hołub, strepenetsja rado wraz
I połetyt uwys, u ridnyj kraj dodomu.

Pryspiw