Romans dlja Stepana Bandery

Wyrostajut syny na pisnjach, na kazkach, na mołytwach
I idut po żytti, jak po kryzi krychkij nawesni.
Jak jim nyni i nam twoju prawdu wid łżi widdiłyty?
Jak twoji zrozumity, Stepane, i noczi, i dni.

Pryspiw:
Stepane, Stepane, za szczo tebe wbyto?
U czomu twoja pered switom wyna?
Twoja w tim prowyna, szczo je Ukrajina,
Twoja w tim wyna, szczo ljubow je odna.

Ty u serci berih wiru batka i mamyne słowo
I prostyty ne mih tym, chto w duszu zaliz czobitmy.
Ty płekaw na czużyni strażdennu zernynu ljubowi,
A na ridnij zemli wysiwały połowu syny.

Pryspiw

Czas tak strimko pływe i zahojujut rany rujiny
I do chramu twoho nyni rid mij widkryto ide.
Chto żyttja swoje skław za wełycznist i czest Ukrajiny,
Chaj ne proszczenyj nyni, ta zawtra proszczennyj bude.

Pryspiw