Rozbytyj kełych

Czomu tak czasto snyszsja ty noczamy
Ne maty, ne drużyna, ne sestra
I zustricz ta rozwijana witramy –
Zabuto wse, osinnja wże pora.

Pryspiw:
Rozbytyj kełych, znaju ne zibraty,
Trywożat duszu nespokijni sny.
Łjubow mynuła, pizno sumuwaty,
Roky łetjat, jak chmary woseny.

Chocz znaju – mrij junackych ne wernuty,
Ta husy znow nad chatoju surmljat.
Ja kryku jichńoho ne choczu czuty,
Chaj inszi płaczut i jak wisk horjat.

Mynuli wtraty ważczajut z rokamy
Ta spałeno nazad usi mosty, –
My nyni chodym riznymy szljachamy,
Mohły ż odnoju steżkoju ity.