Mamyne swjato

Pochmuryj deń, za chmaramy des sonce,
Ałe het dumy prykri i sumni,
Bo swjato mamy stukaje w wikonce,
Tepło rodynne prynesło meni.
Zibrałys w domi ljubi naszi dity,
Onuky i kochanyj czołowik,
I wesnjani meni darujut kwity,
Dobra bażajut, szczastja, mnohaja lit.

Pryspiw:
Babusju, matinko, drużyno! –
Zwuczyt ljubow u cych słowach,
Na serci radisno, spokijno,
Jaka czudowa w nas sim’ja!

Onuczok – soneczko, osjajaw chatu,
Swojim "ahu" babusju prywitaw
I chocz ne wmije sliw szcze promowljaty,
Joho witannja najdorożcze nam.
I wse ce niby w harnij dobrij kazci,
Jaku u snach meni chtos rozkazaw.
Spasybi, Hospody, za swoju łasku,
Za szczastja, Szczo Ty nam podaruwaw!

Pryspiw

I djakuju ja doli za ljudynu,
Jaku kochaju szczyro na wes wik,
Ce mij prywitnyj, dobryj, niżnyj, myłyj,
Zawżdy terpljaczyj, ridnyj czołowik.
I wam spasybi, doneczky kochani,
J zjati jaki dlja mene, jak syny,
Szczo w deń swjatkowyj wy sohodni z rannja
Z ljubow’ju do matusi wsi pryjszły!

Pryspiw (2)

Na serci radisno, spokijno,
Jaka czudowa, drużna w nas sim’ja!