Biłyj łebid, czornyj łebid

De werbołozy hnułysja nad na stawom, nawesni
Zustriłysja dwa łebedi, nemowby doli dwi.
Dwa kraseni hojdałysja na chwyli hołubij...
I jasnyj deń, i temna nicz widbyłys u wodi.

Pryspiw:
Biłyj łebid – czornyj łebid,
To buttja ljudskoho kredo,
Szczo nikoho ne obijde u żytti;
Smich i płacz, ljubow i zrada,
Szczyra pomicz, zła porada –
Nacze łebedi dwoch riznych koloriw.

Pid soncem biłyj hrijetsja, a czornyj – u tini,
Ta raptom wse zminyłosja u jichńomu żytti:
U biłoho pid kryłamy – wse ta ż hłybiń-woda,
A z czornym pokochałasja łebidka mołoda..

Pryspiw:
Biłyj łebid – czornyj łebid,
To buttja ljudskoho kredo,
Szczo nikoho ne obijde u żytti:
Smich i płacz, ljubow i zrada,
Szczyra pomicz, zła porada –
Nacze łebedi dwoch riznych koloriw.
Smich i płacz, ljubow i zrada,
Szczyra pomicz, zła porada –
Nacze łebedi dwoch riznych koloriw.

Cych łebediw sudyłosja pobaczyty j meni:
I w biłoho, i w czornoho pobuty na kryli,
Zustritysja iz dołeju u radosti j żurbi
I nicz jasnu, i czornyj deń piznaty u żytti.

Pryspiw:
Biłyj łebid – czornyj łebid,
To buttja ljudskoho kredo,
Szczo nikoho ne obijde u żytti;
Smich i płacz, ljubow i zrada,
Szczyra pomicz, zła porada –
Nacze łebedi dwoch riznych koloriw.

Biłyj łebid – czornyj łebid,
To buttja ljudskoho kredo,
Szczo nikoho ne obijde u żytti;
Smich i płacz, ljubow i zrada,
Szczyra pomicz, zła porada –
Nacze łebedi dwoch riznych koloriw.

Smich i płacz, ljubow i zrada,
Szczyra pomicz, zła porada –
Nacze łebedi dwoch riznych koloriw.