Naszczo meni czorni browy

Naszczo meni czorni browy,
Naszczo kari oczi,
Naszczo lita mołodiji,
Weseli, diwoczi?

Łita moji mołodiji
Marno propadajut,
Oczi płaczut, czorni browy
Od witru łynjajut.

Tjażko meni syrotoju
Na sim switi żyty;
Swoji ljudy – jak czużiji,
Ni z kym howoryty.

Nema komu rozpytaty,
Czoho płaczut oczi;
Nema komu rozkazaty,
Czoho serce chocze,

Czoho serce, jak hołubka,
Deń i nicz workuje:
Nichto joho ne pytaje,
Ne znaje, ne czuje.

Czużi ljudy ne spytajut
Ta j naszczo pytaty?
Nechaj płacze syrotyna,
Nechaj lita tratyt...

Płacz że, serce, płaczte, oczi,
Poky ne zasnuły,
Hołosnisze, żalibnisze,
Szczob witry poczuły,

Szczob ponesły bujneseńki
Za synjeje more
Czornjawomu zradływomu
Na ljuteje hore.