Poczuttja

Rozpowim tobi pro te, czoho ne zupynyty,
Nym ne wołodity, tak ważko pojasnyty.
Chołodno meni ta chołodno bez ńoho,
Na żal, nym keruje wtoma.
Wsim, chto rozumije wsju syłu bażannja,
Ja rozpowidaju pro kochannja, wam witannja.
Syłu poczuttiw ja zaraz widczuwaju,
Wbyj mene, skaży, szczo ja kochaju!

Pryspiw:
Poczuttja z wesnoju w serci może łehko tebe wbyty,
Ja tebe kochaju – coho ne zupynyty!
Poczuttja, szczo ne zhasaje, łehko wbyty tebe może,
Ty nawit ne pomitysz, ja bez tebe ne możu, ja...

Tak boljacze stojaty, widczuwaty, jak zhasaje,
Poczuttja miż namy szwydko pomyraje.
Tak sołodko zdajetsja, szczo wse meni nasnyłos,
Twoje, kochana, serce zupynyłos.
Ja widczuwaju smutok i win staje sylniszym,
Ne możu ujawyty tebe z inszym, powilnisze.
Nadijusja tebe nikoły ne pobaczu,
Odnoho razu ja tebe probaczu.

Pryspiw (2)