I deń myne

I deń myne, i dwa, i wik –
Czyj son ja rozbudyła?
Chto buw toj dywnyj czołowik,
Jakoho ty ljubyła?
A hołos oseni łamkyj!
Jak tysza switankowa!
Win prosto buw odyn takyj,
Ne schożyj ni na koho.
Toj hołos dywnyj, nacze dym,
Czyja dusza ozwałas?
Win prosto buw takyj odyn,
Komu ja zdywuwałas.
Ty też buła jomu odna
U szczasti i w strażdanni?
Buła ljubow taka czudna,
Jak mify starodawni.
Tak chto ż win buw – poet, czakłun,
Szczo wam take zrobyłos,
Joho im’ja na sotni łun
U prostori rozbyłos.
A na jakomu wirażi
Zustriłys dwi dorohy?
To biła mahija duszi,
Tajnopys Boha.