Stij

Powidaju istoriju,
Szczo zatamuje podych twij,
Szczo u odnijeji biljawky
Kochanyj hołubyj.
Take neszczastja stałosja
I swidkom coho staw i ja,
Tak słuchajte, maljata,
Istorija moja:

U misti, misti kam’janim
Na wułyci Zełenij dwa,
W budynku iz bałkonamy
Ta diwczynka żyła.
Susidiw-chłopciw ne buło,
Na boks todi chodyły wsi,
Wona i poznajomyłas
Iz chłopcem switło synim...

Pryspiw:
Ja jij każu: "Stij!
Stij! Twij kochanyj – hołubyj!
Stij! Stij!
Twij kochanyj – hołubyj:
Farbowani oczi, huby..."
Ja joho łedwe ne wbyw,
Ja joho ljubyw!

Stosunky nałasztowani,
Ta znaju ja, odna fihnja:
Kochanyj twij – ne chłopec,
A napiw diwczynka.
Wyriszuj szczos i ne dury,
Tebe ja ładen poczekat.
Ta chłopcja switło-syńoho
Nehajno w slid kydat.

Pryspiw

Ja jij każu: "Stij!
Stij! Twij kochanyj – hołubyj!
Stij! Stij!
Twij kochanyj – hołubyj:
Farbowani oczi, huby..."
Ja joho łedwe ne wbyw,
Ja joho, ja joho,
Ja joho ljubyw!