Większa czcionka | Mniejsza czcionka
I
Stełytsja dolja ta na try szljachy,
Szljachy czerwoni wid krowi.
Za bezciń prodana własnym narodom,
Rozipnuta bratamy po krowi –
Ukrajinska zemlja, ukrajinska zemlja.
Czom ty hołosysz, stawszy kraj szljachu,
Krasna diwczyna?
Płaczu, bo baczu jak u kajdanach
Wmyraje Wkrajina – moja sywaja maty!
Irżeju pokryłys kozackiji szabli,
Korohwy swjatiji zhnyły w pohribach,
Kowyłoju zarosły mohyły kozacki,
Ne czut wże łytawriw w szyrokych stepach.
Nema u nas doli bez polskych kajdaniw,
Tatarskych jasyriw, moskowskych tyraniw,
Nema u nas woli bez krowi ta sliz.
Tjahnułys do płuha, a brałys za szablju,
Hukały my brata – otrymały kata
Szukały wkrajinu – znachodyły czornu rujinu.
Pryspiw:
Brat za brata, krow za krow,
Szablja na szablju ta ljubow za ljubow!
My projdemo cej szljach
Czerez nebo ta pekło do woli,
My projdemo cej szljach.
Wstawaj, Ukrajina moja,
Zwedysja u sławi, wostań iz rujiny,
Sławetna zemlja!
My stanem plicz-o-plicz ta okłykom bratnim
Tebe probudem zi snu,
Jak treba zahynem usi do odnoho
Za sprawu swjatu, za wolju swjatu!
II
Ukrajinskoju kistkoj zasijaw fronty,
Smijałys cari koły padały my,
Iduczy u kajdanach na smert
Za czużiji korony.
Za szczo ż todi byłys striłeckiji sotni?
Za szczo pomyrały heroji UPA?
Czy zadarma zahynuły chłopci
Pid Krutamy w poli!?
Bezstraszno kydajuczys w pekło bojiw
Wony pomyrały chto jak umiw,
I kożen u serci trymały swjate słowo "Wolja!".
Stalinski tjurmy ta stari Sołowky,
Czornobylskyj żach, henocydu hroby –
Piwnaciji trupom łeżyt
U rozrytych mohyłach.
Zrusyfikowane płem’ja ta prokljati wiky,
Zaljapani krow’ju swjati rusznyky
U spadok otrymały my
Wid neszczasnoji doli.
Ta chiba je take nebo, jak na naszij Wkrajini,
Chiba de je szcze taki rodjuczi polja,
Czy des hołosyt tak maty,
Szczo chowaje jedynoho syna.
Czy je na switi tak rjasno
Zroszena krow’ju zemlja?