Większa czcionka | Mniejsza czcionka
I
Pryjmy iz dołoń mojich niżniji kwity,
Pryjmy z moho sercja żahu i tepło.
W obijmach noczi szczasływi, mow dity
Rozdiłymo prystrast
P’janku, mow wyno.
II
Tychyj postuk serdec
Rozkryje nam Wseswit,
Niżnyj szepit rozbudyt
W duszi zametil,
Obpałyły moji huby
P’jankym pociłunkom, mow wpersze,
I zabudem z toboju pro wse na zemli.
III
Sohodni twoje tiło –
To dlja mene rankowe switannja,
Sohodni twoji oczi jasni –
To bezmeżna peczal.
Widdaty żyttja za krapłynu
Twoho kochannja,
W obijmach twojich zabuty pro żal.