Twoja Wika

Tebe znowu ja zustriła
I jak zawżdy ne zrozumiła
Czomu j dosi kochaju tebe
Pływut dumky moji u nebo
Tabu na tebe czomus ne dije
I s kożnym dnem wse bilsz nadiji
Wsmichajus tobi, ałe u serci
Slozy lljutsja kriz tonki dwerci.

Pryspiw:
Ja kochaju tebe, ałe mene łedwe czuty.
Ty wid swoho podaruwaw meni kljuczyk,
Ja tobi widdała swoje serce nawiky
Czekaju... Twoja Wika...

Ja kożnu zustricz pam’jataju,
I kożnu myt ja zberihaju
U pam’jati swojij, kochanyj
I wybaczaju wsi twoji obmany.
A toj, chto zaraz porjad zi mnoju,
Kochaje mene pałkoju ljubow’ju.
Dywljus na ńoho, a baczu tebe,
Ne możu dychaty bez tebe łedwe...

Pryspiw