Ne widpuskaj

Pryspiw:
Twij hołos, twoji ruky, twij szepit, znow ci zwuky
Znajdy mene i ruku daj ta bilsze ne widpuskaj
Ja choczu znowu czuty, twij podych na myt widczuty
A win ne spaw, mriji prodaw, i puls dawno wże propaw

A wse jak buło, łyszywsja tym że, ti że ljudy
Szczo wytyrajut nohy, powni brudu, de ja budu?
Za swoji słowa i wczynky, za swoji newirni kroky
A żyttja – iz dymom w nebo, wse daje swoji uroky
I znaju ja, szczo sudyty ljublju, jakos ne sudyłos
Szczoby moje serce byłos, mriji ne rozbyłys,
Mabut, ja inszyj, durniszyj, szczo dywljus na swit ne tak
I ne po tij zełenij smuzi pryzemływsja mij litak
A wse jak buło, widwertyj ja, zakryti ljudy
Zakutajus teplisze, znowu cja prostuda
Nabraw twij nomer, i zbyw na p’jatij cyfri wykłyk
Wse szcze ne zwyknuw ta i ne dumaju szczo zwyknu
Ruka z mobilnym, i naberu, szczob znowu zbyty
Ne chwatyt duchu, szczob wse, jak buło, pojasnyty
A wse jak buło, łyszywsja tym że, zapewnjaju
Ałe dlja czoho? Teper wże widpowid ne znaju

Pryspiw

I skilky czasu projszło – my wże dawno ne zważały
I łysz tepło naszych ruk szczomyti daruwały
A my ne spały i u oczach twojich szukaw ja tepłu chwylju
Jaku znajszow, i po jakij piszow, jaka żyła łysz chwylju
I rozłetiłasja ob skelju, tak samo mriji i płany
Uberehty toj zw’jazok, jakyj stworywsja miż namy
Ta wse z rokamy, a my litajem nad dachamy
A pam’jat znowu łyszyt szramy
Ja ne zabudu ta i ne choczu zabuty
Ce jak otruta, ce jak micni stałewi puta
Ałe nawiszczo meni ruky, tiło? Daj meni kryła!
I ja zroblju znowu tak, szczoby dusza tremtiła
I szczoby ty połetiła, a ja wpadu z chmaroczosu
I pry kinci pokłyczu znow tebe, – i tyszyna
Samotńo zatremtyt u serci neżywa struna...

Pryspiw

Dwa kroky w nikudy, i poworoty ne tudy
A peresochszi huby znowu prosjat łysz wody
A ty ne jdy, tam pustota i bili stiny
Jaki wse dawljat zhory i nahnitajut prowyny
Ruka tremtyt i u dumkach prodażni druzi
A tiło jde w nebuttja po temnij zlitnij smuzi
I temni postati chodjat u dywnych biłych chałatach
Tobi wże wse odno, łysze b żyttja ne prodaty
Za szczo ty tak? Pryczyny, sproby i newdaczi?
Komu ty tak? Ne wirysz? Może i zapłaczut!
I ja zapłaczu... Chocza ne znaju, wsich detałej
Ja znaju tilky odne, dusza ne zrobłena z stali
I ja ne znaju... po suti majże ne znajomi
Ta cja nesterpna bil pulsuje w prawij skroni
A ty des tam... i po za zonoju realij
Ne jdy, bud łaska, wid mene, a załyszajsja tut dali!

Pryspiw (2)