Żurba

Serce rozbyte wtratyło pam’jat.
Hołosom tychym: "Chaj ce wostannje"
Bilsze takoho ne dopustyty,
Sercju bo składno ce pereżyty.

De win, mij spokij? I jak joho zwaty?
Szczo take szczastja, i de joho wzjaty?
Z’jim szczos sołodke, szczoby widpustyło.
Wykljuczu serce, szczoby ne boliło.

Maju żurbu.
Kudy z neju ditysja ja ne zbahnu... (2 rjadky – 4)