Błyskawka

Skinczyłos lito,
Szełestjat doszczi chołodni
Bez wesełok ta bez hroz,
A zawtra na stawy i na kuszczi
Zwertiłym ptachom upade moroz.
I pamoroz, nemow wuhilna sil,
Skuje u łuzi hołyj perewał
I tilky wohnyky dałekych sił
Pidkażut, szczo zemlja iszcze żywa.

Pryspiw:
Ja żadibno ti wohnyky łowlju,
I rozpychowuju w osinni dni,
Za szczo kryłatu błyskawku ljublju?
Wona – ce mowa neba i zemli!

W jiji udarach dohoryt pitma,
I niby swit z poczatku wynyka,
Bez neji cja zemlja taka nima,
Jak zmorena dusza bez jazyka.
Ta ni wesełky w nebi, ni hrozy,
Pływe tuman, jak wichoła-żurba,
Tremtinnjam udowynoji slozy
Mene zustrine schyłena werba.
Ta niby wyrazna mowczazna peczat,
Wzjałys bahnom dorohy i mosty,
Nawczy mene, pryroda, tak mowczat,
Szczob błyskawku u hrudjach zberehty!

Pryspiw

Neba i zemli!..