Sonce zachodyt, hory czornijut

Sonce zachodyt, hory czornijut,
Ptaszeczka tychne, połe nimije,
Radijut ljudy, szczo widpoczynut,
A ja dywljusja... i sercem łynu
W temnyj sadoczok na Ukrajinu.
Łynu ja, łynu, dumu hadaju,
I niby serce widpoczywaje.

Czornije połe, i haj, i hory,
Na synje nebo wychodyt zorja.
Oj zore! zore! – i slozy kanut.
Czy zijszła wże na Ukrajini?
Czy oczi kari tebe szukajut
Na nebi synim? Czy zabuwajut?
Koły zabuły, bodaj zasnuły,
Pro moju dołeńku szczob i ne czuły.