Manekenszczyca

Moja ljubow, moja peczal.
Poroj sebja do boły żal.
Moja sudba prehrad połna,
No nykomu ja ne nużna.

Dewczonka s szumnoho żurnała,
Nelzja tak bolsze żyt, ustała.
Słowa ułibky y meczti –
Wse dety hłupoj pustoti.

Pryspiw:
Moskwa, Paryż – tołpi melkanyja,
A noczju serdca sodrohanyja.
Model szykarnoho żurnała,
Choczu naczat wsju żyzń snaczała.
Bud prokljat moj serdecznij hrym.

Menja ljubył smesznoj malczyszka,
Za mnoju mczałsja on w prypriżku,
Pred nym zakriła hordo dwer.
A czto ymeju ja teper?

Tak dołho sławi dobywałas.
Ona odna łysz mne dostałas,
A sczaste otdano druhym.
Bud prokljat moj serdecznij hrym.

Pryspiw (2)